Утро у реки. (на татарском языке)

[Intro] Әһ... Ә-ә-ә-ә... [Verse 1] Иртәләргә уянсам, карават буш, Кафе ялгыз, экран яктысы. Дуслар сораша: «Ничек син?» Көләм, эчтә барыбер бозык. Төннәр буе йокламадым, Уйладым: бәлки, очрашырмын берәү белән? Ләкин һәр вакыт аңладым: Аның белән начаррак – ялгызлык та күркәм. [Chorus] Яратусыз яшәү авыр, Качак кына түзә алмыйсың. Ләкин үземне сындырмыйм — Әни шуңа өйрәтмәгән. Ялгыз булсам да, сагышлы, Баш үземнеке – ул минем. Яратусыз диләр, әйе, Ләкин башкаларның тавышында яшеренмим. [Verse 2] Бу хисне беләсезме — Ялган көлү, ошарга теләп? Ардым мин «уңай курчак» булып, Үземнән нәрсәдер ясап. Китап белән кич озак, Күңелсез кочаклардан яхшырак. Әйе, моңсулык әле, Ләкин оялмыйм – намусым таза. [Chorus] Яратусыз яшәү авыр... [Bridge] Ярсыдым ястыкка – була. Беркем дә ишетмәс инде. Ләкин беләм: мин сынмыйм, Элекке артык кешеләрдән. Ялгыз – фаҗига түгел, ә нокта. Барысы да яхшы, мин чыдам, мин булам. Йөрәккә бик куям, Үземне онытмыйм беркайчан. [Chorus] Яратусыз – чынлык шул. Үзеңне сындыру, төзүдән җиңел. Еглам, утны сүндерәм, Ләкин ялганга юл куймыйм. [Outro] Яратусыз. Ләкин үзем. Тынычлык. Барысы да яхшы. Мин җырлыйм. [Кинәт тукталыш. Тынычлык.]