Heil Hel

Heil Hel, heil Helheims drottning! Dýpra en eyðimörk þurr, Dýpra en árfarvegur, Dýpra en jörð og rot, Dýpra en leir og aur. Vald hennar nær öllum, þögult og ævarandi. Undir gráum himni, undir dauðu sólinni, undir beinhönd ströngu. Eilífur gleymskugarður, heimur og síðasta eldstæði, dýpra en Niflheims snjór, við rætur Yggdrasils. Ek em dauði þinn ok það er eftir kemur. Mörk lífs þessa líkama hefi ek dregin. Ek em vinur þinn þolinmóðastur, ek em óvinur þinn grimmastur. Ek em drottning dauðra, ek em gætandi lifenda. Ek em leynileg leið þín heim, en ek veit hvaðan þú komst. Í hausi og beinagrindi, í holu tjaldi milli rifja, í hverri blóðsögn, í eilífri skiptingu frumna, í hverjum andardrætti þínum — rödd hennar vakandi. Ek em dauði þinn ok það er eftir kemur. Heil Hel, heil Helheims drottning! Heil, dóttir Völvu ríkar, stolt...