Moskova - İstanbul (Yulia Pavlikova'nın şiiri)

Emmmmm Oooooooo Emmmmm Moskova çelikten sular taşıyor, Yavaşça yansır o kızıl günbatımı. Altın kubbeler göğe ulaşıyor, Fısıldar sonsuzluğun o sırrını. Slav ruhu gizemli bir yerlerdedir, Gürültülü ritmi saklar sıcağı. Şarkısı uysal bir fısıltı gibidir, Sunar bize o tarifsiz ışığı. Moskova - İstanbul, İstanbul - Moskova, Severim bu iki şehri canımla! Yedi tepede iki ayrı sahil, Doğunun gizi, kuzeyin gücü dahil! İstanbul can, Boğaz'ın mavi sisi, Moskova'nın parıldar altın gölgesi. Seni her zaman sevgiyle beklerler, Açıp kollarını sana seslenirler! Boğaz’da dalgalar geçmişi fısıldar, İstanbul bağlamış iki denizi. Sıcaklık, sadakat içimizi korlar, Coşkuyla doldurur her birimizi. Baharat kokulu rüzgarlar eser, Çarşı gürültüsü, saray rüyası. Gelen her kalbi o kaosla keser, Kalpler için canlanır masal dünyası. Moskova - İstanbul, İstanbul - Moskova, Severim bu iki şehri canımla! Yedi tepede iki ayrı sahil, Doğunun gizi, kuzeyin gücü dahil! İstanbul can, Boğaz'ın mavi sisi, Moskova'nın parıldar altın gölgesi. Seni her zaman sevgiyle beklerler, Açıp kollarını sana seslenirler! İki şehri de canımdan severim, Farklı ritimleri ruhuma vatan. Yazın İstanbul'da yaşarken derim: Rüyamda kar görür, çanları duyan. Moskova'da canım çok derinden özler, Çağırır o mavi deniz, o tatlı çay. Kahve kokusuyla canlanır o gizler, Müezzin okur ezan, karşıla beni, saray! Moskova - İstanbul, İstanbul - Moskova, Severim bu iki şehri canımla! Yedi tepede iki ayrı sahil, Doğunun gizi, kuzeyin gücü dahil! İstanbul can, Boğaz'ın mavi sisi, Moskova'nın parıldar altın gölgesi. Seni her zaman sevgiyle beklerler, Açıp kollarını sana seslenirler! İki insan deryası, iki kader yolu, Saraylar, çarşılar... Seçim seninle dolu!