Замерзшие ноты(Notae gelidae)

[Intro] [Verse 1] In hac urbe melodiarum stranearum, Horologium in turri signa dat, Secreta sua servat, nullum verbum proferens, Momenta — tantum guttae dissolventes. Urbs omnia meminit, sed silentio somnum servat, Ut liber oblitteratus, sine iure fallendi. Et ventus portat fragmenta nominum oblitorum, Dissolvens ea in nebula noctis tenebrosa. [Pre‑Chorus 1] _______ [Chorus 1] Aeternitas scribit sonos desperatos, Quisque gradus resonat inter parietes domorum. Haec urbs melodiarum oblitorum — Animae solitariae quaerunt refugium. Dies non vixit, et nox non adveniet, In labyrinthis, ubi quilibet sonus includitur, In vinculis silentium et melodiarum stranearum. [Pre‑Chorus 2] ________ [Verse 2] In hac urbe mysteriorum, Ubi frontes sunt mascae mutae, Umbras quaerunt sensum perditum, Damnatae errant per templa. Contraltos eorum sunt quasi susurri ventorum, Dissolvuntur in frigore gelido. Et notae congelatae sunt in parietibus domorum In urbe melodiarum stranearum. [Pre‑Chorus 3] ________ [Chorus 2] Animae, errantes, quaerunt refugium, Quaelibet domus est templum, ubi melodiae dormiunt. Haec urbs pantomimarum cerei mutarum, Urbs umbrae sine vultibus, umbrae. In labyrinthis, ubi quilibet sonus includitur, In urbem sine vultu. [Verse 3] Et ventus — mutus magister, Imperat, audit urbem‑magistram. Susurrus urbis — similis gemitu. Hic quaelibet tectum est locus oblitorum. Et umbrae saltant sub sonis straneis, Chorus vocum, quem nemo audit. [Verse 4] In hac urbe melodiarum stranearum, oblitorum… Voces — sunt notae in placardis, Hic non quaerunt plausus neque novos partes — Fabula sonat sine verbis et sine vultibus. Haec scaena — ex centum paginis combustis. Et modo aliquando, cum luna defessa Tangit radio tecta domorum, Urbs tremit, quasi finis iam sonuit… [Final Chorus] Haec urbs nominum et vultuum oblitorum, Vivit in fluctibus pluviae super vitrum, In spiritu monotono horologiorum vetustorum. In labyrinthis, ubi quilibet sonus includitur… In vinculis melodiarum silentium. In quovis atrio — echo peccati, In quavis umbra — vox congelata: Tam incerta, quasi valedicens… Urbs stranea — pantomimarum cerei mutarum… [Outro]