Sessizlik benimle (Yulia Pavlikova'nın şiiri)

[Kısım 1] Duvarlar sıkıyor yine, sessizlik her yanda, Kaçıyorum müziğin olduğu başka bir diyara. Kulaklığı takıp, sesi sonuna açıyorum, Kendimi ve ruhumdaki hüznü böyle avutuyorum. [Nakarat] Acıyı susturmak için müzik çalıyor, Ama yalnızlığım kendi rolünü oynuyor. Kendi kendimle tuhaf bir diyalog içimde, Tüm sesler seninle ilgili, ama sessizlik benimle. [Kısım 2] Yeter saklandığım, sesi kapatıyorum, Sessizliği kapalı dünyama davet ediyorum. İçinde cevap yok, ama yalan da yoktur, Sadece kendi yükselen ışığını görmek mümkündür. [Nakarat] Acıyı susturmak için müzik çalıyor, Ama yalnızlığım kendi rolünü oynuyor. Kendi kendimle tuhaf bir diyalog içimde, Tüm sesler seninle ilgili, ama sessizlik benimle. [Kısım 3] Şifa notalarda değil ruhumdaki yaraya, Cesarette, yüzleşmektir içindeki aldatmacayla. Hayatı inanç doldursun, müzik eşlik etsin, Ruhum kendi kendine sohbet eylesin. [Nakarat] Acıyı susturmak için müzik çalıyor, Ama yalnızlığım kendi rolünü oynuyor. İnançla dolu kalbim, artık huzura varır, Tüm sesler seni anlatır, ve sessizlik bende kalır.