Koruyucu Meleğin Yulia Pavlikova'nın şiiri

[Kıta 1] Gölgen gibi arkanda görünmez durur, Her tanrının gününü seninle bulur. Yoldan şaşarsan eğer bir anlık, İnançla geçersin bu karanlık. Tüm düşüşlerini, tüm çıkışlarını, Düzeltir bütün o yanlışlarını. Seni deviren rüzgârı durdurur, Dayanman için sana yeni bir güç bulur. [Nakarat] Koruyucu Meleğin hep arkanda, Işık söndüğünde o hemen yanında. Görünmez eliyle gözyaşını siler, Beyaz kanadıyla dertlerden gizler. Taşıyamayacağın bir yükü vermez, Daha uzun yürü diye güç vermekten vazgeçmez. [Kıta 2] Kalbinde ayaz ve zifiri karanlık olduğunda, Geceler karanlık ve gözyaşları boğduğunda, Bil ki sen ona hala çok gereklisin, Sana karşı cömerttir, bunu bilmelisin. Sisli gökyüzünde bir yıldız yakar, Doğru yolu bulasın diye sana bakar. Nerede olursan ol, o hep yanında, Hayatın sırrını fısıldar sana anında. [Nakarat] Koruyucu Meleğin hep arkanda, Işık söndüğünde o hemen yanında. Görünmez eliyle gözyaşını siler, Beyaz kanadıyla dertlerden gizler. Taşıyamayacağın bir yükü vermez, Daha uzun yürü diye güç vermekten vazgeçmez.