Текст песни
Στίχος 1
Το πρωινό ξεκινά με τις βλεφαρίδες σου,
Σε αυτές έχει πιαστεί μια ηλιαχτίδα.
Δεν είναι απλά χρώμα, είναι ένας ολόκληρος κόσμος,
Όπου χάνεται το προσεκτικό μου μυαλό.
Σε αυτές αντικατοπτρίζονται ήρεμα σύννεφα,
Και η υπόσχεση μακρινών, νέων ονείρων.
Σε αυτές ψάχνω απαντήσεις σε ερωτήσεις,
Και διαλύομαι σε αυτή τη θαυμάσια θάλασσα.
Ρεφρέν
Ω, αυτά τα μάτια – σαν δύο σύμπαντα,
Σε αυτά γαλαξίες νέων αποκαλύψεων.
Λάμπουν ακόμα και στη σκιά,
Παίρνουν όλες τις αμφιβολίες μου.
Πνίγομαι σε αυτόν τον αβυσσαλέο ωκεανό,
Και δεν ψάχνω δρόμο επιστροφής, δεν ψάχνω.
Τα μάτια σου – ο μοναδικός μου φάρος,
Και στο φως τους εξαφανίζεται ο φόβος μου.
Στίχος 2
Έχουν μέσα τους και φθινόπωρο με λοξή βροχή,
Και καλοκαιρινή ζέστη, και ψίθυρο κάτω από την πικροδάφνη.
Έχουν βάθος, για το οποίο δεν υπάρχουν λόγοι,
Απλά υπάρχουν, όπως υπάρχει η αυγή πάνω από τη στέγη.
Σιωπούν, αλλά λένε τόσα πολλά,
Λένε ιστορίες χωρίς λόγια.
Έχουν σιωπή, που είναι πιο δυνατή από κάθε φράση,
Και αυτό το βλέμμα – η αιώνια μου σύνδεση.
Ρεφρέν
Ω, αυτά τα μάτια – σαν δύο σύμπαντα,
Σε αυτά γαλαξίες νέων αποκαλύψεων.
Λάμπουν ακόμα και στη σκιά,
Παίρνουν όλες τις αμφιβολίες μου.
Πνίγομαι σε αυτόν τον αβυσσαλέο ωκεανό,
Και δεν ψάχνω δρόμο επιστροφής, δεν ψάχνω.
Τα μάτια σου – ο μοναδικός μου φάρος,
Και στο φως τους εξαφανίζεται ο φόβος μου.
Γέφυρα
Και ας σταματήσει όλος ο κόσμος τώρα,
Ας σωπάσουν και ο άνεμος, και ο θόρυβος των πόλεων.
Δεν χρειάζομαι τίποτα άλλο, μόνο αυτό το βλέμμα,
Που, σαν πυξίδα, οδηγεί μέσα από κάθε καταιγίδα.
Ρεφρέν
Ω, αυτά τα μάτια – σαν δύο σύμπαντα,
Σε αυτά γαλαξίες νέων αποκαλύψεων.
Λάμπουν ακόμα και στη σκιά,
Παίρνουν όλες τις αμφιβολίες μου.
Πνίγομαι σε αυτόν τον αβυσσαλέο ωκεανό,
Και δεν ψάχνω δρόμο επιστροφής, δεν ψάχνω.
Τα μάτια σου – ο μοναδικός μου φάρος,
Και στο φως τους εξαφανίζεται ο φόβος μου.
