Текст песни
Fǫrum fram, brautum rjúfum, engi skelfing í höndum! Hringir, brynja, hríð á öxlum. Skildir várir klettar, í sterkum greipum, brynja og vörn, ókennumst við við ótta. Á ís og ösku, til ókunnra stranda, alda eftir öldu þvær musteri vort. Vindur sker augu, þoka um kring. Hlæjum í gegnum blóð, brunin stoð. Að sandi verður sá, er fyrir oss stendur. Víkingur ferr, verndar heim sinn. Með guð í hjarta, sverð eitt í hendi. Ritum vér sögu með blóði, með sverði. Norðan dynkur, það erum vér, það erum vér. Þungt hljóma gömlu draumar várir. Hvirfil öxa, leiftur sigra, víkingar fara, engin undankoma. Norðan dynkur, klýfur himin. Lát jörðina skjálfa af ótta. Hversu margar árásir hér, svo eru þær allar verðar, óvinir várir flýja eigi. Norðan dynkur, það erum vér, það erum vér. Þungt hljóma gömlu draumar várir. Skrölt öxa, leiftur harðra sigra. Víkingur ferr, og aftur snýr aldrei. Norðan dynkur, klýfur himin. Lát óvininn flýja, hans er hér engi jörð. Í ösku elda hverfur fornt bann. Víkingur ferr, engin hörfa. Sumir báðu, vér heyrðum engi orð. Öskur eitt í hjörtum, kæfir ást. Blóð hér og stál, vor forni eiður. Sigur tökum, ef engi kostur er. Klangur öxa, leiftur bjartra sigra. Víkingur ferr, engi miskunn hér. Kalt og ljós, dynkur og alda. Víkingur ferr, sigrar hér óvin.
