Vixit - fuit una familia,
Felicis erat illa,
Sed venit ad eos calamitas
Et dilectos separavit.
Illa calamitas fuisti tu,
Et uxor fui ego!
Tu construxisti somnia
Et ne quaesivisti me!
Quare huc venisti?
Quare me invenisti?
Non exspectavi amorem!
Non exspectasti, intellege!
Quomodo dicam tibi abi?
Quomodo dicam quod non est amor?
Si in corde sanguis fervet,
Et anima mea dolet!
Mulier mea mox omnia cognovit.
Et nihil mihi dixit.
Suum cultrum cepit et in equo,
Ibat in silentio.
Ego eum tres dies exspectavi...
Nullus maritus nec tu.
Quid vos fecistis cum vobis?
Quid mihi nunc vivere solam?
Subito aliquis pulsat ad ianuam.
Sicut si bestia esset,
Aliquid in pectore concussit -
Maritus intrat totus in sanguine.
Quid tibi accidit?
Ubi fuisti, dulcis meus?
Ad venationem ivi
Monstrum foedum interfeci.
Statim lacrimae in oculis,
Statim tremor in manibus.
Quare tam crudele,
Non possum te intellegere.
Sic familia collapsa est,
Et amor mortuus est.
Non est hoc sine causa -
Fidelis esse debet uxor.
